No. 12 Franz Ferdinand - Right Thoughts Right Words Right Action (Domino Records)

Oι Franz άνετα στο νο.12 για φέτος με έναν από τους πιο feel-good δίσκους της χρονιάς. Βασικά τον πιο feel-good δίσκο άπ' όσους άκουσα φέτος. 

Στο 4ο album τους οι Franz απλά ξέρουν τι θέλουν να κάνουν, πως θέλουν να το κάνουν και γιατί και αυτό είναι ίσως που κάνει το Right Thoughts... τον 2ο καλύτερο δίσκο της καριέρας τους. Πάνω από το You Could Have It So Much Better, ναι.

 "Είσαι σοβαρός ρε παπάρι?!" θα ρωτήσετε έκπληκτοι και εγώ με ψυχραιμία θα σας απαντήσω πως ναι.
Τον άκουσα στο δωμάτιό μου, τον άκουσα στον δρόμο, το album γαμάει. Καλύτερη διάθεση, καλύτερες συνθέσεις, καλύτερα τραγούδια και ίσως το single της χρονιάς. Το Stand On The Horizon είναι κάτι σαν το indie Get Lucky του 2013, για εμένα τουλάχιστον. 

 Tα Right Action, Bullet, Love Illumination, Treason!Animals, Goodbye Lovers And Friends, είναι το ένα καλύτερο από το άλλο στα 35 πιο διασκεδαστικά post-punk-pop, λεπτά του 2013. Στα συν το πέρα για πέρα αντιπροσωπευτικό artwork του δίσκου που μέσα στην απλότητα του σε κάνει να καταλάβεις ότι τα πράγματα δεν χρειάζεται να είναι πάντα τόσο μπερδεμένα και το επικό βίντεο για το Evil Eye.  Στα μείον ότι έδωσαν το Evil Eye για μια διαφήμιση. Αυτό είναι λίγο μαλακία αλλά οκ.

Όπως και να ΄χει οι Franz γαμάνε. Ακόμα. Μακάρι να μην είναι αυτό το τελευταίο album τους ή τουλάχιστον να περάσουν μια βόλτα από Ελλάδα πριν διαλυθούν. 

No. 13 The Callas - Am I Vertical? (Inner ear Records)

No. 14 Diarrhea Planet - I 'm Rich Beyond Your Wildest Dreams (Infinity Cat Records)

No. 15 Parquet Courts - Light Up Gold ( What's Your Rupture? )

No.16 Sebadoh - Defend Your Self (Joyful Noise Records)

Νο. 17 Swearin' - Surfing Strange (Wichita Recordings)

No. 18 FIDLAR - FIDLAR (Wichita Reocordings)

No. 19 Forest Swords - Engravings (Tri Angle Records)

                                                    No. 20 Pan Pan - Missing Two Trains On Purpose

No. 13 The Callas - Am I Vertical? (Inner Ear Records)

Οι Callas ναι, στο νο. 13 για φέτος με ένα από τα καλύτερα albums που έχω ακούσει από ελληνική μπάντα τα τελευταία χρόνια και αδιαμφισβήτητα το καλύτερο album των αδερφών Ιωανάδων που μάλλον χρειάζονταν τον Jim Sclavunos για να μας δώσουν επιτέλους αυτό που τόσα χρόνια περιμέναμε μέσα από τα 3 προηγούμενα -εννοείται αξιοσέβαστα- albums τους.

"ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ?" μέσα από αυτή τη τερατώδη, 4 σειρών πρόταση χωρίς κανένα είδος επίγνωσης του ελληνικού συντακτικού θα ρωτήσετε και δικαιολογημένα.

Αυτό που λέω είναι ότι το Am I Vertical είναι το album στο οποίο οι Callas είναι πλέον μπάντα, περισσότερο από ενα καλλιτεχνικό project. Όχι ότι αυτό τους κρατούσε πίσω ή κάτι τέτοιο απλά στο Am I Vertical βλέπεις ξακάθαρα τις ικανότητες του Λάκη και του Άρη στο να κάνουν μουσική. Στο μυαλό μου είναι κάτι σαν το best of των Callas αλλά με καινούργια τραγούδια, έντιμη παραγωγή και μια έντονη διάθεση για εξέλιξη.
Είναι απλά το καλύτερο δείγμα δουλειάς τους μέχρι σήμερα και το Black Leather Books, το 4ο κομμάτι του δίσκου, είναι το σήμα κατατεθέν αυτής της ανωτερότητας. Έπος πραγματικά. 

p.s. 1

Πάρ΄όλα αυτά πάντα θα έχω στο μυαλό μου το ντεμπούτο τους DIY Or Die σαν ένα από τους  καλύτερους punk-pop δίσκους που έχω ακούσει ποτέ μου. Και εκείνο το live στη Θεσσαλονίκη στη πρώτη χρονιά του Velvet Bus ένα από τα διασκεδαστικά βράδια στη ζωή μου μέχρι τώρα. 

p.s. 2

Πόσο γαμάτο εξώφυλλο δίσκου γαμώτο?!

p.s.3

Έντελως άλλο το flow της γραφής όταν έχεις πιει και 2-3 ποτηράκια κρασί παραπάνω στο κυριακάτικο τραπέζι. 

No. 14 Diarrhea Planet - I 'm Rich Beyond Your Wildest Dreams (Infinity Cat Records)

No. 15 Parquet Courts - Light Up Gold ( What's Your Rupture? )

No.16 Sebadoh - Defend Your Self (Joyful Noise Records)

Νο. 17 Swearin' - Surfing Strange (Wichita Recordings)

No. 18 FIDLAR - FIDLAR (Wichita Reocordings)

No. 19 Forest Swords - Engravings (Tri Angle Records)

                                                    No. 20 Pan Pan - Missing Two Trains On Purpose

No. 14 Diarrhea Planet - I 'm Rich Beyond Your Wildest Dreams (Infinity Cat Records)

Και τώρα αρχίζουν τα καλά. Όχι ότι τα προηγούμενα δεν ήταν καλά αλλα για κάποιο λόγο το 2ο album των Diarrhea Planet ήταν εντελώς το είδος του album για να κάνεις head-banging στο δρόμο και το μετρό φέτος. Ήταν η Titus Andronicus κυκλοφορία του 2013 για να έρθω και στα λόγια του Γιάνη Διαμαντή. 

Παρακάτω ένα κειμενάκι για τους Diarrhea Planet από το Mixtape.gr:

Ίσως να μην το ξέρετε, αλλά υπάρχει ένας συνδυασμός πραγμάτων που μια, σχετικά καινούργια, μπάντα πρέπει να διαθέτει για να κερδίσει την προσοχή μας και οι Diarrhea Planet από το Nashville είναι στην πραγματικότητα ένα jackpot  από cool facts.

Aπό το ξεδιάντροπα αστείο όνομά τους μέχρι τον αριθμό κιθαριστών που αποτελούν το συγκρότημα (4!) και από την εταιρεία στην οποία κυκλοφορούν τους δίσκους τους (Infinity Cat Recordings) μέχρι τις άλλες μπάντες που διαλέγουν να συνεργαστουν και να παίξουν live (Marnie Stern, Titus Andronicus, The Men, So So Glos, κλπ), οι Diarrhea Planet μυρίζουν “epicness” από την κορυφή μέχρι τα νύχια.

Και φυσικά να μην ξεχνάμε την μέτρια προς καλή βαθμολογία (6.9) που έδωσε το Pitchfork στο καινούργιο, 2ο κατά σειρά album τους I ‘m Rich Beyond Your Wildest Dreams, η οποία είναι χαρακτηριστική βαθμολογία ενός πολύ καλού δίσκου που απλά ο συντάκτης βαριόταν να ακούσει λίγο παράπανω και απλά το πέρασε στα ψιλά.

Όπως και να ΄χει, αυτό που μας έρχεται στο μυαλό μέσα από τις συνεχείς ακροάσεις του I’m Rich Beyond Your Wildest Dreams, είναι η εξής απλούστατη παρατήρηση:  ο κόσμος “ξεκάθαρα” χρειαζόταν μια μπάντα που θα στεκόταν ακριβώς ανάμεσα στους σύγχρονους punk heroes Titus Andronicus και τους πολυαγαπημένους 90′s losers Weezer και οι Diarrhea Planet είναι… 99,7% αυτό με μια extra δόση rock n’ roll αλητείας στο στυλ των Jeff The Brotherhood (ιδιοκτήτες της Infinity Cat Recordings btw) που είναι σαφέστατα καλοδεχούμενη. Χωρίς πολλά λόγια, οι Diarrhea Planet είναι απλά μια μπάντα που “έλειπε” και ίσως αυτό να είναι το χαρακτηριστικό που τους κάνει να ξεχωρίζουν από τους υπόλοιπους χωρίς όμως να ακούγονται εντελώς “out of place”.

Μπορεί ναι, μπορεί και όχι. Μπορεί απλά να είμαστε υπέρ το δέον ενθουσιασμένοι. Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε το εξαιρετικό, 1ο single, Separation μέσα από το I’m Rich Beyond Your Wildest Dreams καθώς και τα Babyhead και Kids τα οποία είναι διαθέσιμα μέσω soundcloud.

Χμ, πολλά είχα γράψει. 

No. 15 Parquet Courts - Light Up Gold ( What's Your Rupture? )

No.16 Sebadoh - Defend Your Self (Joyful Noise Records)

Νο. 17 Swearin' - Surfing Strange (Wichita Recordings)

No. 18 FIDLAR - FIDLAR (Wichita Reocordings)

No. 19 Forest Swords - Engravings (Tri Angle Records)

                                                    No. 20 Pan Pan - Missing Two Trains On Purpose

No. 15 Parquet Courts - Light Up Gold ( What's Your Rupture?)

No.16 Sebadoh - Defend Your Self (Joyful Noise Records)

Νο. 17 Swearin' - Surfing Strange (Wichita Recordings)

No. 18 FIDLAR - FIDLAR (Wichita Reocordings)

No. 19 Forest Swords - Engravings (Tri Angle Records)

                                                    No. 20 Pan Pan - Missing Two Trains On Purpose 

Νο. 16 Sebadoh - Defend Yr Self (Joyful Noise Recordings)

Ο Lou Barlow αποφάσισε να βγάλει καινούργιο album με την μπάντα του μετά από 10-πόσα χρόνια. 
Οι Dinosaur Jr. είναι η καλύτερη μπάντα που έχει βγει ποτέ στη μουσική, οι Sebadoh είναι η μπάντα του πιο συμπαθητικού σγουρομάλλη μπασίστα που έχει υπάρξει, εγώ είμαι τρελός φαν και των Dinosaur και των Sebadoh, σαφέστατα. Ήταν αναμενόμενο ότι το Defend Yr Self θα έβρισκε το δρόμο του γι' αυτή τη λίστα. Χώρια ότι γαμάει κιόλας. 

Νο. 17 Swearin' - Surfing Strange (Wichita Recordings)

No. 18 FIDLAR - FIDLAR (Wichita Reocordings)

No. 19 Forest Swords - Engravings (Tri Angle Records)

                                                    No. 20 Pan Pan - Missing Two Trains On Purpose 

No. 17 Swearin' - Surfing Strange (Wichita Recordings)

Κατ΄αρχήν, Alison Crutchfield > Katie Crutchfield. 

Δεν ξέρω αν γι΄αυτό φταίει ότι ήμουν στρατό και δεν ένιωσα ποτέ την όλη φάση με την Waxahatchee αλλά σοβαρά, το έψαξα αρκετά με τους Speedy Ortiz, το βρήκα λίγο με τις Potty Mouth (αλλά δεν δέθηκα ποτέ) και κατέληξα στο ότι το Surfing Strange είναι ο αγαπημένος μου indie-rock-sounding-like-the-90s-grunge δίσκος για φέτος. Απλά. 

Α!fun fact: 

Το 3o album της λίστας που βγήκε από τη Wichita φέτος, θα είναι στο Νο. 1. 

Παρακάτω κάτι που είχα γράψει στο Mixtape, πάλι:

Οι Swearin’ μας έρχονται από τo Brooklyn (via Philadelphia) και αποτελούν το project της Alison Crutchfield, δίδυμης αδελφής της Katie Crutchfield ή αλλιώς,Waxahatchee, η οποία παρεπιμπτόντως, με το φετινό album της Cerulean Salt έχει βάλει υποψηφιότητα για ένα από τα καλύτερα album της χρονιάς .

Με το βλέμμα σαφέστατα στραμμένο προς την lo-fi/indie-rock πλευρά των 90′s και με τα απαραίτητα προσόντα να το υποστηρίξουν, δηλαδή τα καλά τραγούδια και το στύλ, οι Swearin’ κυκλοφόρησαν το  εξαιρετικό, ομώνυμο ντεμπούτο album τους πίσω στο 2012, το οποίο για κάποιο ανεξήγητο λόγο πέρασε στα “ψιλά” της περσινής χρονιάς (ίσως επειδή ήταν self-released).

Κάλλιο αργά παρά ποτέ όμως για τους Swearin’ οι οποίοι εκμεταλλεύτηκαν αυτό τον ένα χρόνο φτιάχνοντας hype γύρω από το όνομά τους – η επιτυχία των Waxahatchee συνέβαλε σ’ αυτό- και πλέον ετοιμάζονται για την κυκλοφορία του 2ου album  τους με τίτλο Surfing Strange. Το εν λόγω album θα κυκλοφορήσει τον Νοέμβριο μέσα από την Wichita Recordings και λογικά θα προστεθεί στη λίστα των εξαιρετικών indie-rock κυκλοφοριών που έχουμε ακούσει φέτος μαζί με τους Parquet Courts, τουςDiarrhea Planet, τις Potty Mouth , κλπ.

Παρακάτω μπορείτε να ακούσετε μέσω Bandcamp το προαναφερθέν, εξαιρετικό ντεμπούτο album των Swearin’ ενώ μπορείτε να πάρετε και μια πρώτη γέυση μέσα από το Surfing Strange με το ‘Watered Down’, το πρώτο τραγούδι που έγινε διαθέσιμο από αυτό.

No. 18 FIDLAR - FIDLAR (Wichita Reocordings)

No. 19 Forest Swords - Engravings (Tri Angle Records)

                                                    No. 20 Pan Pan - Missing Two Trains On Purpose 

No. 18 FIDLAR - FIDLAR (Wichita Recordings)

Στο Νο. 18, μου πέρασε άπ΄το μυαλο (σήμερα το απόγευμα) να βάλω τον Wavves που είχα και έτοιμο review, αλλά μετά θυμήθηκα ότι τον είχα βάλει στην πεντάδα 25-21 πριν λίγες μέρες και δεν θα το άντεχα με τίποτα να εκτεθεί τόσο άσχημα αυτό το blog. #not   

Μετά από λίγο θυμήθηκα ότι είχα κειμενάκι και για τους FIDLAR -από το 2012 μάλιστα- οπότε αποφάσισα να ακολουθήσω την λίστα.  Διαβάστε: 

Οι Fidlar μας έρχονται από το Los Angeles και φιλοδοξούν να καλύψουν το κενό που έχουν αφήσει οιWavves μετά το περσινό ep τους Life Sux και μέχρι την κυκλοφορία του καινούργιου τους album που αναμένεται μέσα στο 2012 (με την προϋπόθεση φυσικά ο Nathan Williams να  καταφέρει να περιορίσει τον εθισμό του στο twitter και στο Fifa 12).

Οι Fuck It Dog Life’s A Risk εξού και Fidlar (true story, ψάξτε το) μετράνε ήδη ένα εξαιρετικό EP στο ενεργητικό τους πίσω στο 2011 με τον τίτλο DIYDUI ενώ πριν λίγο καιρό κυκλοφόρησαν ένα 7-ιντσο singleμέσω της εξαιρετικής Mom & Pop records στην οποία αναμένεται και το ντεμπούτο album τους τον Ιούνιο.

Mε τις ομοιότητες με τους προαναφερθέντες Wavves αλλά και τους Black Lips, και φυσικά τους δικούς μας Acid Baby Jesus, να είναι κάτι περισσότερο από προφανείς, το τετραμελές surf-punk group δείχνει να κεντρίζει το ενδιαφέρον μετά και τις πρόσφατες εμφανίσεις του στο SXSW Festival του Austin στο οποίο έκλεψαν τις εντυπώσεις.

Όλα αυτά στο Mixtape.gr , έτσι? Μη νομίζετε ότι είμαι κανένας τυχαίος. 

Υ.Γ. 

Ηλία, σόρρυ που έχω τόσο καιρό να γράψω. Διαβάσματα dude......

                                                         No. 19 Forest Swords - Engravings (Tri Angle Records)

                                                    No. 20 Pan Pan - Missing Two Trains On Purpose